سوئدی های سرد و بی احساس!

تاریخ: 18 بهمن 1381

اولین بار که در خیابان های مالمو قدم می زدم، یک نکته توجهم را خیلی زیاد جلب کرد. اون هم طرز برخورد مردم با همدیگه بود.

تفاوت رفتار مردم مالمو با ایرانیها به حدی زیاد بود که در مقایسه با ما، اونها اصلاً همدیگه رو نگاه نمی کردن.

این طرز برخورد با اوصافی که از سوئدی ها شنیده بودم، همخوانی داشت: «مردم سوئد خیلی سرد و بی روح هستن! اصلاً احساس ندارن!»
اما حتماً شما هم باور دارید که برای درک هر چیزی باید به واقعیت و اصل موضوع پی برد؛ نه این که فقط به جنبه های ظاهری پرداخت و فوری قضاوت کرد.

در این مورد خاص، واقعیت ماجرا این بود که مردم از حقی به نام حریم شخصی برخوردارند و این حریم در سوئد برای همه و در همه جا محترم شمرده می شه. بنابراین خیره شدن یا نگاه های پی در پی به دیگران یکی از مصداق های بارز نقض حریم شخصیه؛ چرا که می تونه آرامش افراد رو به هم بزنه و حس بدی بهشون بده.

شاید به همین دلیل، رفتارهایی مثل بوسیدن و در آغوش گرفتن همدیگه توسط زوجهای جوان، در اماکن عمومی سوئد دیده می شد، بدون این که توجه خاصی رو به خودش جلب کنه و در عین حال، بدون این که اون زوج احساس ناراحتی کنن یا آرامششون به هم بخوره.
در واقع، اماکن عمومی مالمو، یه جورایی خصوصی هم بودن. همین وضعیت باعث می شد که اقوام دیگه هم در مالمو به راحتی و با تا حد زیادی با روش خودشون زندگی کنن، بدون این که مجبور باشن نگاه های سنگین مردمی رو که عقاید متفاوتی دارن تحمل کنن. به همین دلیل بود که عربها و مسلمون های زیادی با پوشش اسلامی در مالمو به راحتی زندگی می کردن. به همین دلیل بود که ... .
همین طور که در کوچه های مالمو قدم می زدم، با خودم فکر می کردم خیلی از ما ایرانیها نقاط قوت دیگران رو یه جوری نقطه ضعف جلوه می دیم و همیشه سعی می کنیم خودمون رو برتر و بهتر نشون بدم. البته می دونم این هم خوب نیست که خارجی ها رو کاملاً برتر و بدون نقص جلوه بدیم. مردم سوئد هم مثل مردم همه جای دنیا نقاط ضعفی دارن، اما این واقعیت اینه که کرامتهای اخلاقی و نقاط قوت اونها به قدری زیاده که واقعاً می شه روش صحیح زندگی رو از اونها یاد گرفت.